W maju uparłem się, że koniecznie muszę zobaczyć Stany Zjednoczone. Krainę wolnego rynku, amerykańskiego snu i wielkich kubków z colą. Chciałem zweryfikować wyobrażenia, zburzyć mity, poznać trochę inny świat. Chociaż na chwilę, chociaż przez moment, choćby na … 2 tygodnie. Tyle udało mi się wykroić ze studenckich wakacji i nie mniej studenckiego budżetu. Na ostatniej imprezie ktoś po kilku chlapnął, że na kilka dni do USA jeżdżą albo ludzie bardzo bogaci albo skończeni idioci. Chłodna kalkulacja mojego stanu konta sprawiła, że zdecydowanie musiałem zaliczyć się do tej drugiej grupy. Ale nie żałuję …
Dzisiaj rano kupiłem “Made in USA”, którą właśnie kończę czytać. Książkę francuskiego pisarza współpracującego z “Le Figaro Magazine”, który bez właściwego europejczykom poczucia wyższości ale za to z poczuciem humoru opisuje jeden z najbardziej fascynujących organizmów politycznych i społecznych.
Książkę, którą warto przeczytać by zrozumieć to, czego mnie nie udało się zrozumieć a tylko zobaczyć na smutnym, szarym południu i pławiącej się w bogactwie północy. Guy Sorman opisuję historię narodu i państwa stworzonego nie wokół wspólnej historii, przelanej krwi przodków czy wspólnego dziedzictwa a tylko wokół należnego każdemu “prawa do ubiegania się o szczęście”. Jak te kilka słów zapisanych w Deklaracji Niepodległości w 1776 przez ponad dwa wieki budowały wspólnotę ludzi, których oprócz marzenia o lepszej przyszłości nie łączyło absolutnie nic. A tę pustkę wypełnił Bóg, jogging, polityczna poprawność, kult konstytucji, odsłonięta pierś Jannet Jackson, purytańskie ideały niepozwalające montować w drzwiach toalet zamków pozwalających zamknąć się od środka i kara śmierci zarazem.
Za 26 PLN można dostać 200 stronicową dającą się przeczytać jednym tchem opowieść o tym, co każdy powinien wiedzieć zanim przyłoży głowę do poduszki i zacznie śnić “amerykański sen”. Polecam
